Wine te Meerman, directeur Zorg Thuis, gaat op de Dag van de Zorg op pad met Netty en collega Natascha. Een persoonlijk verhaal over zelfstandig thuis wonen met geheugenproblematiek, en hoe geluk en verdriet soms dicht naast elkaar bestaan.
Netty is 88 jaar, woont in een dorp in het midden van het land en heeft geheugenproblematiek. Ze woont zelfstandig, maar het had weinig gescheeld of ze was opgenomen in een verpleeghuis. De combinatie van werk en mantelzorg werd haar dochter te zwaar. De inschrijving voor een verpleeghuis was al gedaan.
Thuis blijven wonen met hulp dichtbij
De dochter en zoon van Netty regelen samen de financiën en de uitjes. Daarbij krijgen zij hulp van Automaatje, een prachtig initiatief van de ANWB dat buurtgenoten in contact brengt met minder mobiele buurtgenoten. Voor dagelijkse ondersteuning maakt Netty gebruik van een Volledig Pakket Thuis bij Bloezem Zorg Thuis. Van het maken van de weekplanning tot het coördineren van de boodschappen. Van de was doen tot persoonlijke verzorging en het schoonmaken van haar huis. Daardoor kon de dochter een stap terug doen in de zorg voor haar moeder. En bleef Netty thuis wonen.
Op pad met Netty en Natascha
Op de Dag van de Zorg ging ik samen met Netty en collega Natascha op pad. Geluk beleeft Netty vooral aan haar (achter)kleinkinderen en aan de wandelingen door het dorp, waar vrijwel iedereen haar kent. Dat vertelt ze mij ’s ochtends, terwijl we een kop thee drinken bij haar thuis. Even later gaan we met zijn drieën op pad om boodschappen te doen. Verdriet komt naar boven wanneer we na het winkelen een bezoek brengen aan de laatste rustplaats van haar man, die vijf jaar geleden is overleden. Netty mag dan vergeetachtig zijn, haar man, met wie ze sinds haar achttiende ruim 65 jaar samen was, is ze nog lang niet vergeten. Het is ontroerend om te zien hoe diep die liefde zit.
Geluk en verdriet
Geluk en verdriet liggen dicht bij elkaar bij Netty. Het ene moment vertelt ze over haar rijke leven, de mooie reizen die ze maakte en hoe blij ze is dat ze nog thuis kan wonen. Even later vertelt ze verdrietig dat haar dochter boos op haar is. En hoe vaak Natascha ook uitlegt dat haar dochter niet boos is, maar oververmoeid, de boodschap lijkt niet binnen te komen. Maar dan zie ik de twinkeling in haar ogen wanneer Netty vertelt over haar tuin en haar lieve buurvrouwen. En ik realiseer me dat we er goed aan hebben gedaan om in te zetten op de doorontwikkeling en groei van het Volledig Pakket Thuis. Want je gunt het iedereen om zo lang mogelijk in de eigen, vertrouwde omgeving te blijven wonen.
Wine te Meerman
Directeur Zorg Thuis